
یک صبح زود
یک صبح زود قشنگ خواهیم رفت
همان طرف های دور آشنا خواهیم رفت.
می گویند آنجا
کوچه هایی دارد عجیب٬
غرق نور و سلام و تبسم و
هر چه شما بخواهید!
می گویند آنجا
نسترن ها نماز می خوانند
آب٬ اهل آواز رفتن است
و ملائکی بی سوال
پیاله های پر از می را
بر چینه های ستاره چیده اند٬
هوا خوش است و کلمات٬
همه ی کلمات از هرچه گفتن بوسه آزادند! |