حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

چیزی باید این بلا تکلیفی غیر قابل انکار را تغییر دهد
رنجش ٬ باری اضافی نیست که هر کس ناگزیر به تحمل آن باشد
انگیزش بدون حرکت و تغییر مرا کرخت میکند
و من تو را
به طریقه ی دیگری نخواستم
کافی نیست
من بیشتر می خواهم
هیچ چیز راضی کننده به نظر نمی رسد
من آن را نمی خواهم
من کاملا به آن نیاز دارم
برای احساس کردن٬نفس کشیدن٬ برای اینکه بدانم زنده هستم. |