شب قطبی

طولانی ترین شب دنیا...اولین طلیعه های صبح چقدر دورند

آرشیو


دوشنبه 27 شهریور ماه سال 1385
وصل
آن تیره مردمکها٬آه آن صوفیان ساده ی خلوت نشین من در جذبه ی سماع دو چشمانش از هوش رفته بودند دیدم که بر سراسر من موج میزند چون هرم سرخگونه ی آتش چون انعکاس آب چون ابری از تشنج بارانها چون آسمانی از نفس فصلهای گرم تا بی نهایت تا آنسوی حیات گسترده بود او دیدم که در وزیدن دستانش جسمیت وجودم تحلیل می رود دیدم که قلب او با آن طنین ساحر سرگردان پیچیده در تمامی قلب من ساعت پرید پرده به همراه باد رفت او را فشرده بودم در هاله ی حریق می خواستم بگویم اما شگفت را انبوه سایه گستر مژگانش چون ریشه های پرده ی ابریشم جاری شدند از بن تاریکی در امتداد آن کشاله ی طولانی طلب وآن تشنج٬ آن تشنج مرگ آلود تا انتهای گمشده ی من دیدم که می رهم دیدم که می رهم دیدم که پوست تن از انبساط عشق ترک می خورد دیدم که حجم آتشینم آهسته آب شد و ریخت٬ریخت٬ریخت در ماه٬ماه به گودی نشسته٬ماه منقلب تار در یکدیگر گریسته بودیم در یکدیگر لحظه ی اعتبار وحدت را دیوانه وار زیسته بودم. آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست دلم تنگه٬ خیلی
10:01 AM \| شب قطبی \| نظرات [8]


یکشنبه 19 شهریور ماه سال 1385
واسه خدا ضجه زده!!!
نمی خوام دیگه کار بکنم٬ نمیخوام دیگه زنگ ساعتمو ۱۰ دقیقه به ۱۰ دقیقه تمدید بکنم چه صبح٬ چه بعد از ظهر٬ چه هیچوقت! دیگه نمی خوام واسه رفع خماری ببینمت٬میخوام سیر نئشه بشم. بابا آخه شب قطبی هم بالاخره سحر میشه٬ پس چرا شب من تموم نمیشه؟ هر چی میکشم از دست این ناخود آگاه گور به گور شده است. عزیزم چه بوی عجیبی میدی:بوی سیگار با طعم توت فرنگی! عزیزم چقدر غیر قابل تحملی عشق من!!! خسته ام!!!* پ.ن.:این روزا دنیا پر شده از امشب.
10:18 AM \| شب قطبی \| نظرات [9]


چهارشنبه 15 شهریور ماه سال 1385
َa different version of me
میگما! خداییش این خورشیدم عجب حالی داره ٬هی هر صب پرده ی شبو کنار میزنه و واسه ما خودنمایی می کنه(ایکبیری)٬ حالا که چی!؟! که بابا پا شید دیگه یه روز نو آوردم واستون! یه کیم نیس بش بگه آخه آبجی تو که طفلی پیش ما. ما خودمون یه غورباقه رنگ شده رو ده دفه به جای مرغ مینای سخنگوی سفارشی از گینه ی بی صاحب به ده نفر مختلف فروختیم! اونوخ تو میخوای یه روز تکراری و تاریخ گذشته و دس دوم و جای یه روز نو به ما قالب کنی؟؟؟ آخه این رسمشه آباجی؟؟ شب تا صب میشینی هی عدد مدد روز و دستکاری میکنی و میگی ببین این یه روز تازه ست. نه خانوم! بو ترشیدگی شم دیگه در اومده دیگه همین روزاست که گندش در میادا. آخه فقط همین مونده بود که روزگار و خورشید دس به یکی کنن تا ما رو بپیچونن... هی بابا هی گفته بودشا که:(( پشت این پنجره جز هیچ بزرگ هیچی نیست.)) تازه افتاد. ********** خوب به خاطر دارم آن روز خاطره را که شانه های مردی مهربان چگونه از هجوم گریه لرزید و لرزید گفتم: گریه ات را ندیده بودم٬ عزیز! گفت : میبینی! و دیدم که تنها عشق است که این چنین زخم کاری می زند. پ.ن:همسفر خیلی خیلی تبریک.....خوشحالم کردی...کاش همیشه خوش خبر باشی و علاوه بر توانایی ها توانمندی هات از خانواده هم خبرای خوب برام بیاری...راستی٬ قدم بعدی شیرینی ماشین و میخوام...به فکرش باش!!!
09:04 AM \| شب قطبی \| نظرات [6]


چهارشنبه 8 شهریور ماه سال 1385
هیس.....بیدارم نکنین...
پایان انتظار لحظه ی ناب وصل من٬ آبستن عشق حس خالص مادرانه چشمم٬ شب بارانی بوی پیراهن یوسف من٬ در آیینه ی چشمش تکرار من ٬ تکرار ما٬ تکرار خدا لغزیدن و سریدن دستها لمس گلبرگ گونه ها من٬ عطش بی پایان آتش سوزان هر بند غروب مجال ته سیگارهای انباشته شده من٬ دل قاچ قاچ آغاز تکرار شب قطبی تمام عمر آدمی همیشه بر سر و به پای بغضی کهنه و تازه تباه میشود. لجاجتی سمج و آزار دهنده! با این که می بیندش اما غرور لا مصب اجازه نمی دهد که کمی تا قسمتی آفتابی شود. بعد از گذشت این همه سال هنوز٬ زخم همان است و بغض همان.... نه این که مهر و محبتی در کار نباشد که از قضا هست! اما فقط در خلوت من با خود نه روی در روی ((او)) عجب! .....
12:29 PM \| شب قطبی \| نظرات [9]


سه شنبه 7 شهریور ماه سال 1385
خلیج خاموش
عمر از میانه گذشت و من خسته از سفر پیاده از غرور در این خلیج خاموش به گل نشسته ام. گر نمی گویی که: ((چه دیر!)) جز نامت به خدا دیگر هرگز نامی نمی خوانم. سردم است بسیار سردم است ای دستهایت گرم! آغوش بگشای تا در مهربانیت به خواب روم. نیمه ی پسین عمر رفت من نیز به فراموشی بادش خواهم سپرد نیمه ی دیگر را اما تنها به تو میسپارم اگرم مانده باشد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
10:04 AM \| شب قطبی \| نظرات [3]

تعداد بازدیدکنندگان : 23389

عناوین آخرین یادداشت ها